යෝජිත සංවිධිත අපරාධ වැළැක්වීමේ පනත සාමාන්‍ය ජනතාවටත් දේශපාලන විරෝධතාවලටත් එරෙහිව භාවිත කළ හැකි බවට විපක්ෂයේ දෙපළක් අනතුරු අඟවා තිබේ. පනතේ නිර්වචන සහ රඳවා තබා ගැනීමේ බලතල අතිශය පුළුල් බව ඔවුන්ගේ අදහසයි.
පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂයේ අධ්‍යාපන ලේකම් ප්‍රබුද්ධ ජයගොඩ නුගේගොඩ පක්ෂ කාර්යාලයේ පැවති මාධ්‍ය හමුවකදී මෙය පැවසීය. ඔක්තෝබර් 6 ගැසට් කළ පනත, රජයේ මර්දන බලතල පුළුල් කරන බවට ඔහු කියන වෙනත් නීති සමග පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කර ඇති බව ඔහු කීය. යෝජිත ත්‍රස්තවාදය සම්බන්ධ පනත් කෙටුම්පත සහ 22වන සංශෝධනය සමග මෙය සලකා බැලිය යුතු බවත් ඔහු කීය.
ජයගොඩ පැවසූ පරිදි, පනතින් “සංවිධිත අපරාධ කල්ලියක්” ලෙස හඳුන්වන්නේ ආර්ථික හෝ වෙනත් ද්‍රව්‍යමය ලාභයක් සඳහා බරපතළ වරදක් හෝ වැරදි කිරීමට යම් කාලයක් එක්ව ක්‍රියා කරන තිදෙනෙකු හෝ වැඩි පිරිසක් සහිත ව්‍යුහගත කණ්ඩායමකි. වසර හතරක් හෝ ඊට වැඩි බන්ධනාගාර දඬුවමක් ඇති වරදක් “බරපතළ වරදක්” වේ. පොලිස් නිලධාරියෙකුට බාධා කිරීම, සොරකම, ප්‍රකාශන හිමිකම උල්ලංඝනය කිරීම සහ බලපත්‍ර රහිත සූදුව වැනි වරදවල් උපලේඛනයේ ඇතුළත් බව ඔහු කීය.
පනතේ 4(2) වගන්තිය ඔහු විවේචනය කළේය. ඇඳුම්, අභිනයන්, භාෂාව හෝ ටැටූ සලකුණු අනුව යමෙකු කල්ලියක සාමාජිකයෙකු ලෙස හඳුනාගැනීමට එමගින් ඉඩ ලැබිය හැකි බව ඔහු කීය. දිගු කෙස් හෝ ටැටූ සහිත තරුණයන්ට අත්තනෝමතික ලෙස අත්අඩංගුවට ගැනීමක් සිදුවිය හැකිදැයි ඔහු ප්‍රශ්න කළේය.
රඳවා තබා ගැනීම පිළිබඳ වගන්ති කිහිපයක් ගැනද ජයගොඩ කරුණු දැක්වීය. 20(1) වගන්තිය යටතේ සැකකරුවෙකු මහේස්ත්‍රාත්වරයෙකු හමුවට පමුණුවන්නේ නැතිව පැය 72ක් දක්වා පොලිසියට රඳවා තබා ගත හැකි බව ඔහු කීය. පොලිසියේ ඉල්ලීමක් මත පොලිස් භාර අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්ට මාස දෙක බැගින් උපරිම වසරක් දක්වා රඳවා තබා ගැනීමේ නියෝග නිකුත් කළ හැකි බව 21 වගන්තියෙන් කියැවෙන බව ඔහු කීය. 23 වගන්තියෙන් ඇප දීමේ මහේස්ත්‍රාත්වරයාගේ බලය ඉවත් වන බවත්, 25 වගන්තියෙන් රක්ෂිත බන්ධනාගාරගත සැකකරුවෙකු පොලිස් ස්ථානයක මාස හයක් දක්වා හුදෙකලාව තබා ගත හැකි බවත්, 47 වගන්තියෙන් පොලිසියට කරන පාපොච්චාරණයක් සාක්ෂියක් ලෙස යළි භාවිත කිරීමට ඉඩ සැලසෙන බවත් ඔහු පැවසීය.
රක්ෂිත බන්ධනාගාරයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණි ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ මන්ත්‍රී නාමල් රාජපක්ෂද මෙම පනත 1988–89 සමයට සමාන මර්දන ක්‍රියාවලට මග පාදන බව අනතුරු ඇඟවීය. කල්ලිවලට සම්බන්ධ ටැටූ ඇතුළු ලක්ෂණ ගැන අධිකරණ ඇමති හර්ෂණ නානායක්කාර දුන් පැහැදිලි කිරීම් සඳහන් කරමින් ඔහු “සංවිධිත අපරාධ කල්ලියක සංකේතය ටැටූ කර ගත් කෙනෙකු අත්අඩංගුවට ගන්න අලුත් නීතියක් ඕනද?” යැයි ඇසීය. සංවිධිත අපරාධ මැඬලීමේ නාමයෙන් රජය මර්දන පියවර ගෙන එන බවත් ඔහු චෝදනා කළේය. රැකියා විරහිතභාවය සහ ජීවන වියදම ඉහළ යාම ගැන වැඩි අවධානය යොමු කරන ලෙසද ඔහු රජයෙන් ඉල්ලා සිටියේය.
පසුබිම
සංවිධිත අපරාධවලට සම්බන්ධ වෙඩි තැබීම් සහ ඝාතන තවමත් සිදුවන බව රාජපක්ෂ පෙන්වා දුන්නේය. මෙම පනත ඉලක්ක කරන්නේ එම ගැටලුවයි. ඔහු සඳහන් කළ 1988–89 කාලය ශ්‍රී ලංකාවේ සටහන් වී ඇත්තේ දෙවන ජවිපෙ කැරැල්ලට රජය දැක්වූ ප්‍රතිචාරය තුළ මහා පරිමාණ ඝාතන සහ බලහත්කාරයෙන් අතුරුදන් කිරීම් සිදු වූ කාලයක් ලෙසය.
ශ්‍රී ලංකාවේ පනත් කෙටුම්පතක් පළමුව ගැසට් කෙරේ. ඉන්පසු පාර්ලිමේන්තුවේ විධාන පත්‍රයට ඇතුළත් කර, විවාද කර, ඡන්දයට ගනී. ගැසට් කළ පනතක් ව්‍යවස්ථානුකූලද යන්න ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේදී අභියෝග කිරීමට පුරවැසියන්ට සහ සංවිධානවලට හැකිය. කමිටු අවස්ථාවේදී පනත සංශෝධනය කළ හැකිය.
ජනතාවට බලපාන්නේ කෙසේද?
විවේචකයන් දක්වන වගන්ති තවමත් යෝජිත ඒවා පමණි. පනත සම්මත වී නැත. ඔවුන් මතු කරන ගැටලු ප්‍රායෝගිකය. ටැටූ වැනි පෙනුමක් සැකයට හේතුවක් ලෙස සැලකිය හැකිද යන්නත්, විනිසුරුවරයෙකු හමුවීමට පෙර යමෙකු කොපමණ කාලයක් රඳවා තබා ගත හැකිද යන්නත් එයින් ප්‍රධානය.
පනත පාර්ලිමේන්තුවේ විවාද වන අතර, ගැසට් කළ පනතේ පාඨය සහ ඉහත සඳහන් වගන්ති කියවා බැලීමෙන් මෙම චෝදනා ගැන තමන්ටම තීරණයකට පැමිණිය හැකිය.
