හිංගුරාන ඩිස්ටිලරීස් (පෞද්.) සමාගම සහ එහි කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂවරයා රේගුවට ගෙවූ රුපියල් කෝටි 27ක් ආපසු ලබාගැනීමට ගොනු කළ රිට් පෙත්සම අභියාචනාධිකරණය නිෂ්ප්‍රභ කළේය.

පෙත්සම්කරුවන්ට රජයේ නඩු වියදම් ලෙස රුපියල් මිලියනයක් ගෙවීමටද අධිකරණය නියෝග කළේය.

තීන්දුව බදාදා (18) ලබා දුන්නේ විනිසුරු බී. සසි මහේන්ද්‍රන් සහ විනිසුරු ආදිත්‍ය පටබැඳිගේ යන විනිසුරුවරුන් දෙදෙනකුගෙන් සමන්විත විනිසුරු මඬුලුවෙනි. විනිසුරු පටබැඳිගේ, විනිසුරු සසි මහේන්ද්‍රන්ගේ තීන්දුවට එකඟ විය.

සමාගම සහ කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂ වී.ඒ.ඩී.එන්.පී. පෙරේරා රේගු තීරණය අවලංගු කර, සමාගම ගෙවූ බව කී රාජසන්තක කළ මුදල ආපසු ලබාදෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියහ.

රේගු තීරණය නීති විරෝධී බව හෝ අසාධාරණ බව හෝ නීතිමය දෝෂයකින් යුක්ත බව පෙත්සම්කරුවන් තහවුරු කර නැති බව අධිකරණය පැවසීය.

රේගු තීරණයෙන් කෙළින්ම බලපෑමට ලක් වූ පුද්ගලයන් පෙත්සමේ පාර්ශ්වකරුවන් කර නොතිබූ බවද, කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂවරයා තම ශපථ ප්‍රකාශයේ වැදගත් කරුණු හෙළි කර නොතිබූ බවද අධිකරණය නිරීක්ෂණය කළේය. ඒ අතර ඔහු කලින් වගකීම භාර ගත් බවත්, රේගු නියෝගය අභියෝගයට ලක් නොකරන බවට පොරොන්දු වූ බවත් ඇතුළත්ය.

පසුබිම

මෙම ගැටලුව 2015 වසරට දිව යයි. එවකට ශ්‍රී ලංකා රේගුව, බදු නොගෙවා ගෙන්වූ බවට චෝදනා කෙරුණු ඊතයිල් මධ්‍යසාර ලීටර් 51,860ක් පමණ සුරා නිෂ්පාදනයට යොදාගත් බවට පරීක්ෂණයක් පැවැත්වීය. පරීක්ෂණයෙන් පසු 2015 අප්‍රේල් මාසයේදී සමාගමට, කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂවරයාට සහ සේවකයන්ට රේගුව මුදල් රාජසන්තක කිරීම් පැනවීය.

රේගු පරීක්ෂණයේදී සේවකයන් දෙදෙනෙක්, තෙවන පාර්ශ්වයකින් පෞද්ගලිකව මධ්‍යසාර මිලදී ගෙන ඒවා තමන්ගේ ආර්ථික වාසිය පිණිස සුරා නිෂ්පාදනයට යොදා ගත් බව පැවසූහ. එම ක්‍රියා සමාගම් කළමනාකාරිත්වයේ දැනුමක් හෝ සහභාගීත්වයක් නොමැතිව සිදු වූ බව පෙත්සම්කරුවන් තර්ක කළහ.

කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂවරයා රේගු පරීක්ෂණයේදී අධීක්ෂණය සහ අභ්‍යන්තර පාලනය ප්‍රමාණවත් නොවූ බව පවසමින් වගකීම භාර ගත් බව අභියාචනාධිකරණය සඳහන් කළේය. රේගු තීරණය වෙනත් තැනක අභියෝගයට ලක් කිරීමට අදහස් නොකරන බවද ඔහු එවකට පවසා තිබිණි.

රිට් පෙත්සමකදී අධිකරණය බලන්නේ රාජ්‍ය අධිකාරියක් නීතිය තුළ ක්‍රියා කළාද යන්නයි. සාක්ෂි නැවත විභාග කිරීම එහිදී සිදු නොවේ.

ජනතාවට බලපාන්නේ කෙසේද?

සමාගමට මෙම තීන්දුව නිසා ආපසු ලබාගැනීමට උත්සාහ කළ රුපියල් කෝටි 27 රජය සතුව පවතී. රුපියල් මිලියනයක නඩු වියදමද ඔවුන් විසින් ගෙවිය යුතුය. 2015 රේගු රාජසන්තක කිරීම් එලෙසම පවතී.

රේගු පරීක්ෂණයකදී කරන ප්‍රකාශ පසුව නඩුවකට ගියහොත් ඒවා සැලකිල්ලට ගත හැකි බව ව්‍යාපාරිකයන්ට මෙයින් පෙනේ.