බලය අයුතු ලෙස යෙදවීම සහ මුල්‍ය අක්‍රමිකතා සම්බන්ධ චෝදනා මත හිටපු කැබිනට් ඇමතිවරු 16දෙනෙකු ගැන ශ්‍රී ලංකාවේ දූෂණ විරෝධී ආයතනවලින් පරීක්ෂණ පවත්වන බව ස්වර්ණවාහිනී ප්‍රවෘත්ති වාර්තා කළේය.

වාර්තාවට අනුව, හිටපු ඇමතිවරුන් සහ මන්ත්‍රීවරුන් ඇතුළු දේශපාලනඥයන් 20කට ආසන්න ගණනකගේ වත්කම් පිළිබඳ ගොනු පොලිස් වත්කම් පරීක්ෂණ අංශය අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාවට (අල්ලස් කොමිසමට) භාර දී තිබේ.

පොලිස් පරීක්ෂණවලදී හෙළි වූ සියලු තොරතුරු අල්ලස් කොමිසමට යොමු කළ බව මහජන ආරක්ෂක සහ පාර්ලිමේන්තු කටයුතු අමාත්‍ය ආනන්ද විජේපාල පවසා ඇතැයි වාර්තාවේ සඳහන් වේ.

දේශපාලනඥයන් 55කට වැඩි පිරිසක් සම්බන්ධ අල්ලස් සහ දූෂණ චෝදනා ගැන කොමිසම වෙනමම පරීක්ෂණ පවත්වන බව වාර්තාවේ කියැවේ. රට පුරා පුද්ගලයන් 500කට වැඩි පිරිසකගේ වත්කම් ගැනද පරීක්ෂණ සිදුවෙමින් පවතී. ඒ අතර දේශපාලනඥයන් සහ හිටපු ඇමතිවරුන් 60කට ආසන්න පිරිසක් සිටී.

පසුගිය මාස කිහිපය තුළ සිදු කළ පරීක්ෂණ සම්බන්ධයෙන් දේශපාලනඥයන් කිහිප දෙනෙකු සහ ඔවුන්ගේ සමීපතමයන් අත්අඩංගුවට ගෙන ඇති බවද ස්වර්ණවාහිනී පවසයි. අදාළ ඇමතිවරුන්ගේ නම් වාර්තාවේ සඳහන් කර නැත.

වාර්තාවේ නම් සඳහන් පුද්ගලයන් කිසිවෙකු වරදකරු බවට තීරණයක් නැත. පරීක්ෂණ තවමත් පවතී.

පසුබිම

අල්ලස් සහ දූෂණ චෝදනා විමර්ශනය කරන ව්‍යවස්ථාපිත ආයතනය අල්ලස් කොමිසමයි. නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව හරහා නඩු පැවරීමේ හැකියාවද එයට ඇත. ඒ නඩු අධිකරණයේ විභාග වන අතර වරද සොයාගන්නේ අධිකරණයයි.

කෙනෙකුගේ නීත්‍යානුකූල ආදායමෙන් වත්කම් පැහැදිලි කළ හැකිදැයි ප්‍රශ්න ඇති විට පොලිස් වත්කම් පරීක්ෂණ අංශය පරීක්ෂණ පවත්වයි. පරීක්ෂණ අවසන් වූ පසු ගොනුවක් කොමිසමට යොමු කළ හැකිය.

අල්ලස්, දූෂණ සහ අනවසර ධනය රැස්කිරීම වැළැක්වීම අරමුණු කරගත් මෑත නීති ප්‍රතිසංස්කරණවලින් කොමිසමට පරීක්ෂණ බලතල පුළුල් වී ඇතැයි වාර්තාවේ කියැවේ. එම බලතල මොනවාදැයි වාර්තාවේ සඳහන් නැත.

මෙවැනි පරීක්ෂණවලින් චෝදනා ගොනු කිරීමේ තීරණයක් ගැනීමට මාස ගණනක් හෝ ඊට වැඩි කාලයක් ගත විය හැකිය. පරීක්ෂණයක් පැවතීම යන්නෙන් චෝදනා ඉදිරිපත් වන බව අදහස් නොවේ.

ජනතාවට බලපාන්නේ කෙසේද?

දැනට සිදුවන පරීක්ෂණවල ප්‍රමාණය වාර්තාවෙන් පෙනේ. ඒවා විවිධ මට්ටම්වල දේශපාලනඥයන් මෙන්ම දේශපාලනයෙන් පරිබාහිර පුද්ගලයන්ද ආවරණය කරයි. කීයක් අධිකරණය වෙත යාවිද, එය කවදාදැයි වාර්තාවේ නැත.

ඉදිරියේදී චෝදනා පත්‍රවල නම් සඳහන් වන ඕනෑම අයෙකුට නිර්දෝෂී බව උපකල්පනය කිරීමේ අයිතිය තිබේ. චෝදනා ඔප්පු වන්නේ දැයි තීරණය කරන්නේ පරීක්ෂණ ආයතන නොව අධිකරණයයි.

ඊළඟට දැකිය හැකි පියවර වන්නේ කොමිසමෙන් අධිකරණයට ගොනු කිරීම් හෝ අත්අඩංගුවට ගැනීම්ය. ඒවා සාමාන්‍යයෙන් දැනුම් දෙන්නේ පොලිසිය හෝ අධිකරණය හරහාය.